Luigi

Habang hinihintay si Doc, may batang palakad-lakad sa aking harapan. Narinig ko na sya’y labingtatlong taong gulang at may cerebral palsy. Hanggang labindalawang taong gulang, siya’y naka-wheel chair. Ngayon, ineenjoy nya ang paglalakad, hindi sya napapagod, pari’t parito, palakad-lakad, sinusuyod ang mundo.

Inoobserbahan ko sya, tinititigan nya ang pader, and pinto, ang kisame, tila ba ngayon nya lang ito nakita. Sasabayan nya ng bungisngis pagkatapos. Gusto ko syang yakapin, mahigpit na mahigpit. Ipaalala na lilipas din ito, na magigigng ok din ang lahat.

Gi yung tawag sa kanya ng mama nya. Short for Luigi. Nang dumating ang doctor nya, binati nya ito at tinapik sa braso na para bang magkabarkada lang sila. Hirap syang magsalita ngunit patuloy pa rin sya sa pagsambit ng mga salita.Pinipilit nya, sinusubukan nya, lumalaban sya.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s